بزرگان ایران و جهان از شمال چه میگویند

بزرگان ایران و جهان از شمال میگویند

فردوسی

برآورد مازندرانی سرود

ببربط چو بایست برساخت رود

همیشه بر و بومش آباد باد

که مازندران شهر ما یاد باد

بکوه اندرون لاله و سنبلست

که در بوستانش همیشه گلست

نه گرم و نه سرد و همیشه بهار

هوا خوشگوار و زمین پر نگار

گرازنده آهو براغ اندرون

نوازنده بلبل بباغ اندرون

همه ساله هرجای رنگ است و بوی

همیشه بیاساید از خفت و خوی

همی شاد گردد زبویش روان

گلابست گویی بجویش روان

همیشه پر از لاله بینی زمین

دی و بهمن و آذر و فرودین

بهر جای باز شکاری بکار

همه ساله خندان لب جویبار

xxxxxxxxxxxxxxxxx

xxxxxxxxxxxxxxxxx

دمادم به ساری رسید آن سپاه

زدریای گیلان چو ابر سیاه

فریدون پذیره بیامد براه

چو آمد بنزدیک شاه آن سپاه

ابا طوق زرین و مشکین کله

همه گیل مردان چو شیر یله

دلیران و هریک چو شیر ژیان

پس پشت شاه اند ایرانیان

xxxxxxxxxxxxxxxxx

xxxxxxxxxxxxxxxxx

بژوپین شکار نو آیین گرفت

کمان را بینداخت و ژوپین گرفت

گشاده بدیگر سو افگند خوار

بزد خشت بر سه سپر گیل وار

xxxxxxxxxxxxxxxxx

xxxxxxxxxxxxxxxxx

بویژه ز گردان مازندران

بترسم ز آشوب بدگوهران

xxxxxxxxxxxxxxxxx

xxxxxxxxxxxxxxxxx

دلیران جنگی ده و دو هزار

گزین کرد ازان نامداران سوار

زگیلان جنگی و دشت سروچ

هم از پهلو پارس و کوچ وبلوچ

 

/ 0 نظر / 10 بازدید