چگونه میتوان از ورود 300 تن نمک در روز به فلات ایران جلوگیری کرد؟ (بخش دوم)

چگونه میتوان از ورود 300 تن نمک در روز به فلات ایران جلوگیری کرد؟ (بخش دوم)
در قسمت یکم این بحث متوجه شدیم که هر فرد ساکن فلات ایران روزانه به طور ناخود آگاه حد اقل 5 گرم نمک وارد فلات ایران میکند.اگر ریخت و پاش سرانه را هم به این مقدار اضافه کنیم این مقدار به 10 گرم نمک در روز میرسد که معادل 3650 گرم یا3/6 گیلوگرم در سال است. حال اگر بخواهیم میزان تخریب زیست محیطی یک فرد 80 ساله ساکن فلات ایران را در مقیاس نمک بسنجیم میزان تخریب زیست محیطی یک فرد 80 ساله ساکن فلات ایران معادل 300کیلوگرم نمک میباشد حال اگر این مقدار نمک را با تراکم معینی بر سطح زمینی پخش کنیم به طوریکه هیچ رستنی را یارای روییدن نباشد میتوان به طور تقریبی میزان تخریب سرانه محیط زیست را توسط انسان به دست آورد. 

انچه در زیر میخوانید قسمتی از یک طرح ارائه شده در سال گدشته است: 
......"اما چه میشود کرد تا سرزمین اباء و اجدادی مان را از این روند نخریب نچات دهیم یا حداقل انرا در همین مرحله نگداریم و اجازه ندهیم تا روند تخریب فلات ایران از انچه که هست فراتر رود!؟ ممکن است قبل از اینکه این سوال را جواب دهیم سوال دیگری هم به ذهن برسد و ان اینکه مگر میشود چنین کاری را انجام داد. خوشبحتانه جواب سوال دوم اری است و با این حساب میتوان انتظار داشت تا با اجرای یک سری برنامه های کوتاه مدت و بلند مدت روند خشکسالی را در فلات ایران به تدریج کند و حتی متوقف و یا دگرگون کرد. در وحله نخست میبایستی با فرهنگ سازی و وضع مالیات بر مصرف نمک از مصرف اضافی نمک توسط آحاد جامعه جلوگیری کرد. تصور کنیم اگر سازمان بازسازی ونمک زدایی فلات ایران برای هر گرم نمک مصرفی معادل یک تومان عوارض دریافت کند و این پول خرج بازیابی فلات ایران شود چه پیشرفتی حاصل میشود! هم مردم آگاهانه نمک مصرف میکنند و هم از ریخت و پاش نمک جلوگیری میشود. مثلا در ایران قبل از پختن برنج یک قظعه بلور نمک روی برنج میگذارند و انرا می خیسانند و آب خیسه برنج را دور میریزند که البته در محیط فلات ریخته میشود. با مالیت بندی روی مصرف میتوان این عادت بی دلیل را از فرهنگ روزمره زدود. در وحله دوم بایستی تمام گودالها و نمکزارهای منطقه که اکثراْ هم نزدیک ابادی ها هستند شناسایی و انها را زیر نظر سازمان بازسازی و نمکزدایی فلات ایران مدیریت کرد. با ایجاد گوالهایی در گودترین نقطه کویر نمک خراسان میتوان نمک پخش شده در محیط وسیع منطقه را دوباره در یک گودال متمرکز و زمینهای اطراف را نمک زدایی کرد.
در بلند مدت هم بایستی یک لوله فاضلاب سراسری از آذربایجان به سمت و سوی چاه بهار ایجاد کرد تا فاضلاب همه کشور را به سوی دریای ازاد ببرد. خوشبختانه شیب زمینهای فلات ایران از جنوب غرب به سمت شرق و شمال شرق است اما در این میان دره هایی هم هستند که میتوان از طریق انها مسیر لوله فاضلاب ملی را به سوی دریای ازاد هدایت کرد.. مسلما این پروژه فاضلاب سراسری نقش مهمی در نمک زدایی و احیاء فلات ایران دارد و بایستی به جای پروزه ارتباط خلیج فارس و دریای مازندران به ان فکر کرد. پروژه ابراه بین دو دریا به دلیل اختلاف ارتفاع و موانع مرتفع تر بین دو اب غیر قابل اجراست اما پروژه فاضلاب سراسری امکا ن پذیر است و نتیجه کار هم سرسبزی فزاینده و پایدار فلات ایران خواهد بود اما از طریقی دیگر. به این ترتیب میتوان نوشت: نمکزدایی = سرسبزی
امید است دوستان و متخصصین محیط زیست با بررسی این مقوله در راههای احیاء اساسی محیط زیست فلات ایران همدلی و همکاری کنند. 
۲۰تیرماه ۱۳۹۲ 

 

 

عکس

این مقاله با تلاش دکتر اسدالله ابراهیمیان - محقق و پژوهشگر ایرانی مقیم امریکا تهیه شده است

/ 0 نظر / 46 بازدید